ششدراسیر ششدرِ بختم به کنجِ تختهی نردسیاهبازیِ دوران، سیاهروزم کردنگاه آینه، ناباورانه میبیندبه پردهپردهی چشمم نگارخانهی دردمن از سلالهی صنعانم ای مهِ ترسا!به سوی چادرِ چوپانیام، شبی برگردشبم ز چشم کدامین ستاره روشن بود؟اگر نگاه تو را آسمان، نمیپَرورْد ز سردْ مهریِ تو خونِ عشق، یخ بستهکدام سینه به م...

پرندی نیلگون اندر میان زدxa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0 بشد در آب و آتش در جهان زدxa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0 «نظامی گنجهای»عروس خیالتو دلنوازتر از گلشنی عروس خیالمهوای تازهی عشق منی عروس خیالمخراب گشتهام از گر...

رگ تاکآنکس که دل از رنگ هوس پاک ندارددر گلشنِ جان، غنچهی ادراک نداردهر غمزده در غمکدهی عشق نگنجدتا داغِ جنون در جگرِ چاک ندارد!آن باده که در خمرهی احساس نجوشدگیرایی خونابِ رگ تاک نداردسرمستی غم قسمت هر خار و خسی نیستاندوه، شرابیست که خاشاک نداردننگ است سبکدوشیات ای ابر محبتاین خاک مگر دشتِ عطشناک ند...

فریبما در این دشت اگر باغ پریشان داریماز نفسهایِ زمستانی توفان داریمبادهنوشان فریبیم شرابت گیراستما به لبخند دروغین تو ایمان داریم!در بهارِ تو، که پاییزِ فریبانگیز است!زخم صد ساله ز چنگال مغیلان داریمxa0xa0جام دانایی از آشوب خرافات شکستننگ بر باورِ شومی که به هذیان داریم!آدمیم آینهی رنگ خداییم ولی پ...

گیسوی غزلدرخشكنايِ جام شبستان، شراب ريزسيمينْشراب، از قدحِ ماهتاب ريزدر پنجهی فريبِ عطش، غرق ظلمتيمبارانی از ستاره به دشت ِسراب ريزبشكن سحاب دلهره با تيغِ آذرخشبر گستراكِ خاكِ عطشناك، آب ريزگامِ شكيب، دامِ فريب است و انهدامدر زانوانِ خشمِ خروشان، شتاب ريزبر شانههاي شبزدهی آسمان عشقگيسويِ آفتابِ غزله...

میلاد دیگرxa0خیمهگستر شد به گردون، سایهی بيدادِ ديگرباز بايد برفروزم آتش فرياد ديگرتا ز دامِ دامياري، مرغ بختم ميگريزدميخزد در استخوانش تيرِ صد صياد ديگر!ناي نيزاران، تكيده بيحضورِ باد شرجیساز اين خنياگران را، كي نوازد باد ديگر؟باغ من! هرگز نبينم در خزان، ويرانيات راتا گلِ حسرت نچينم از بهارآباد ديگ...

عطشْْنوشانبر لشگرِ بيداران، سرلشگرِ عصيان باشدر باغ سپیداران، سرچشمهی جوشان باشچون كوكبهی ليلا، بر محملِ شب بنشيندر حلقهی كوكبها مهشیدِ فروزان باشدرحنجرهی شنها، فريادِ عطش جاريستدر جام عطشْنوشان، گلبادهی باران باشعمریست که این جنگل در خواب زمستانیستدرxa0 محشر بیداران، ناقوس بهاران باشننگ است زَغَن ن...

مشق عشقسواراني كه لب تَر ميكنند از بادهی آتشجبينِ عشق ميسايند بر سجادهی آتشخوشا بر حال آن سروی، كه در دمسرديِ بورانسلحشورانه ميپوشد به تن، لبّادهی آتششميم نور، در شبدامنِ آفاق ميپيچد اگر دامن تكانَد شاخهی گُلدادهی آتشگل خورشید، خوابِ آسمانها را ميآشوبد شبافروزند گلهایِ به خاکْافتادهی آتشبه خاكسترنشي...

غزل دلتنگیگلهاي حسرت میدمد از گلشنِ دلتنگيامبوی شقايق ميدهد پيراهنِ دلتنگياماشكم روان از چشمِ تَر، از سينهام خون جگردريا به دريا ميرسد در دامنِ دلتنگيامابريْست آفاق دلم، كو تيغِ رعدآسايِ عشق؟تيغي كه آسان بگذرد از جوشنِ دلتنگياميک آسمان خونابهی فرياد میبارد به خاکهر خوشه گر خالی شود از خرمن دلتنگیام ...

پرندههای نیازچنان هوای نگاهم ز گریه، بارانیستکه آشیان دلم در هراس ویرانیستز گرمجوشی و دمسردی تو حیرانم!تنت، بهار گلافشان، دلت زمستانیست!بیا که بیتو نفسهایِ مرگتاب سکوتهراسناکتر از ورطههای توفانیست!تو در هوای قفس نیستی چه میدانی؟که انتظارِ پریدن، چقدر طولانیستبیا که پاک شود با سپیدی دستتنوشتههای سیاه...

هيچستان غمکوهی از آوارگي، آوار شد بر دوش منسنگ، خون ميگريد از شبگريهی خاموش مندر سراب غم، شراب تشنگي سرميکشمدشتِ تاول ميشود لبهاي آتشْنوش منپابهپاي من به هيچستان غم، روکردهاستسايهی بيغمگسار و آشيانْ بر دوش منهر نفس، در حسرتِ آواز بارانم وليابرها، رمکرده از دنياي وحشتْپوش مندر هواي اين قفس، آشفته و ب...

کوزهی عطشانیتا به آتشخانهی آغوشِ خود میخوانیامشهدِ نایاب از لبِ شاداب، مینوشانیامگاه میرانی گهی، با گریههای گرمجوشبازمیگردانی اما باز، میرنجانیام!جام احساس مرا، مستانه میکوبی به سنگدر میانِ خندههایت، سخت میگریانیامبس که با بوی خیالت، هستیام آمیختهعطر گل میپیچد از غمگریهی پنهانیام!عشق، مرغِ تیز پرواز...

پرواز با قفسفتنه تا خانهی ثریا رفت این خبر را به آسمان بدهیدنیمی از کهکشان به یغما رفت آسمان را ستارهْ بان بدهیدکعبهی عشق را نکرده طواف، مُرد عَنقا در آشیانهی قافیکنفس مهر، یکنفس انصاف، به خدای پرندگان بدهیدسروهامان جوانجوان مُرده، دشت، خشکیده، دشتبان، مُردهدر بهاری که از خزان مُرده، به گُلِ جانسپرد...

گفتم آري . . .گفت: اي شاعر دلي ديوانه داري؟ گفتم آريگفت در زنجير زلفم ميگذاري؟ گفتم آري ناگهان گيسو پريشان كرد و با افسونگري گفت: دوست داري اين پريشانْروزگاري؟ گفتم آريشعله، در چشم خمارش موج زد آتشگرفتمگفت: جان در موج آتش ميسپاري؟ گفتم آريگفت: ميداني اگر از ساغر عشقم بنوشيتشنهتر خواهي شد از اين ميگس...

شفق در آب چو در دریای چشمانت، نسیمِ خواب میرقصدبه جای خون در اندامم، شرابِ ناب میرقصد!چنان از شرمِ شیرین، گونههایت گُل میاندازدکه گویی گُل در آیینه، شفق در آب میرقصد!شبی گر بزمِ خوابم را بیارایی، تماشا کن!که دل، در جشن دیدارت، چسان بیتاب میرقصد!نصیب من ز گیسویت، پریشانروزگاریهاست . . .که بر رخسارِ ت...