رگ تاک

آنکس که دل از رنگ هوس پاک ندارد
در گلشنِ جان، غنچهی ادراک ندارد

هر غمزده در غمکدهی عشق نگنجد
تا داغِ جنون در جگرِ چاک ندارد!

آن باده که در خمرهی احساس نجوشد
گیرایی خونابِ رگ تاک ندارد

سرمستی غم قسمت هر خار و خسی نیست
اندوه، شرابیست که خاشاک ندارد

ننگ است سبکدوشیات ای ابر محبت
این خاک مگر دشتِ عطشناک ندارد؟

نایابترین، نابترین، گوهر عشق است
سنگی که در آیینهی دل، خاک ندارد

ای سوتهدلان! خرمنِ اندیشهی «شبدیز»
از کینهی آتشْنفسان، باک ندارد